Evler Fısıldar

Neyi mi, herşeyi!
Şaşaa düşkünü müsünüz yoksa minimalist mi, çok fonksiyonlu musunuz yoksa tek kullanımlık mı, derin misiniz yoksa sığ mı?

Yüzünüz buruştu dimi şimdi, kovun başınızın üstündeki soru balonlarını, tekrar bakın aklınıza takılanların yada aklınızdan çıkmayanların evlerine. Neler söylemişler de siz görmezden gelmişsiniz.

Kırk yaş civarındaysa flörtünüz, kafanızdaki binbir hayali ve beklentilerinizin yüzünüze çaldığı o gülücüğü bir kenara koyun. Salonun ortasına yığılmış garip renkli deri koltuklarla baş köşeye kurulmuş devasal boyuttaki televizyona kendinizi hazırlayın. Ağ misali eve dağılmış anfi tiyatroda konser vermeye yetecek kadar güçlü müzik sistemine dikkat. Tüm elektronik cihazlardan çıkan sesleri aniden yükseltmeyin. Apartmanı temellerinden hoplatırsınız sonra.

Orta yaş dönemecinden bitmiş bir evlilikle savrulmuşsa kendisi, salonda mutlaka içi boş bir gümüşlük vardır. Yemek masasıyla birlikte baş köşede, diğer herşeyden bağımsız ve alakasız durur. Bununla birlikte sevgili ev sahibimiz her daim ‘daralmışım ben kendi alanıma ihtiyacım var’ der. Demekle kalmaz, en kullanışlı odayı çalışma odası kisvesi altında ıvır-zıvır odasına dönüştürür. Dönemsel merak saldığı bütün oyuncaklarını oraya yığar. Sakın kurcalamayın, üzerinize yıkılabilir.

Otuzlarının başındaysa hayatınızın erkek paydaşı, aklı da selimse salonunda mutlaka kitaplığı vardır. Kitaplık aynı zamanda yerleşik hayata geçtiğinin de habercisidir. Kitapları inceleyin elbet, okul, sınav ve ders kitaplarının sayısı çoğunluktaysa, okumuyordur. Boşuna heveslemeyin okuduğunuz satırların sizi heyecanlandıran kısımlarını paylaşmaya. Ya duymamazlıktan gelinir söyledikleriniz yada ötelenirsiniz yemek veya uyku sonrasına.

Eğer otuzlarına varamamışsa flörtünüz, kendinizi final zamanı kalınan kuzey cephe öğrenci evlerindeki şenlikli havaya hazırlayın. Kararsızlıkların hüküm sürdüğü ve otuzlar sonrası üreme telaşına düşmek üzere her türlü zeminin hazırlandığı bu yaşta evle ilgili detaylara maalesef yer yok. Yatılı kalmayı aklınızın ucundan bile geçirmeyin. Zira başınızı koyacak bir temiz yastık kılıfı bulmanız dahi çok zor.

Son olarak er kişi, sizden gençse, yirmibeş civarı diyelim, öğrenci ile tam arasında gidip gelirsiniz el ele. Göz atacak ev bulmanız haliyle zor, başınızı sokacak bir oda bulursanız çok şanslısınız demektir. Etrafa saçılmış bir kaç günlük çorapları dekorasyon yada odanın genel havası içinde değerlendirmenizin size herhangi bir faydası olmayacaktır.

Sonra renkler...iyi bakın birbirlerini kucaklamışlar mı?ortalığa dağılmadan küçük detaylara kıvrılıp yerlerini bulmuşlar mı? Yoksa bir Anadolu kiliminde misiniz, cıvıl cıvıl?Yada tüm renklerin bütün tonlarının içinde tamamen kaybolmuş. Devamlılıktan, bir ritimden uzak. Eğer öyleyse fazla yoruma gerek yok. Siz bilirsiniz yapacağınızı.

Evler fısıldar, Dedim ya, herşeyi. Bakmasını bilin, yeter.

kedipatisi   27 Kasım 2007 11:37